Gereedschap in ZIJN hand

 

Gereedschap

Zorgzaam legt hij alle gereedschap op een rij. De meeste stukken gereedschap zijn net schoongemaakt en kunnen stofvrij worden opgeborgen. De elektrische zaag verdient nog een klein drupje olie en alle schroevendraaiers hangen van groot naar klein aan de muur. Vandaag was het weer een dag als vele anderen. Op tijd wakker worden om hard te werken, maar morgen…

Het is ondertussen zesentwintig jaar geleden dat hij aangenomen werd bij deze timmermansfabriek. En het mooie is, dat ondanks de vele faillissementen in de omgeving, deze fabriek nog bestaat. Hier wordt niet met machines gewerkt. Misschien wat ouderwets, maar alle kozijnen worden nog gewoon met de hand gemaakt. Het is dankbaar werk, kozijnen maken. De meeste klanten complimenteren hem met zijn werk. Dat is altijd weer mooi. Maar toch heeft het ook wel eens door zijn hoofd gespeeld om ontslag te nemen. Al die complimenten geven zelfvertrouwen. Is een grotere klus niet iets? Een mooi groot gebouw timmeren waar iedereen die er langs rijdt met bewondering naar opkijkt. Of een klein houten bruggetje over een stroompje in het park. Veel mensen zouden zijn werk gebruiken en er van genieten. Want zeg nou zelf. Een kozijn daar loop je alleen maar doorheen, je gooit de deur weer dicht en voor het vakmanschap dat je passeert heb je geen oog. Het hout beschadigt zelfs als de deur te hard dichtklapt.

Toch is hij blij dat hij nooit de deur van de fabriek uitgelopen is naar de concurrentie. Zij zijn failliet, hij maakt nog elke dag kozijnen. Elke dag met dezelfde, mooi opgeruimde gereedschappen. Elke dag met zijn zelfde collega’s.

Vorige week kwam er onverwachts een brief. De directeur vertelde het hem. En morgen is het zover. Het was een brief van hun grootste klant. Zoals gezegd, een compliment komt hem wel vaker toe, maar dit. De grote stempel op de enveloppe verraadde dat de post van het koningshuis kwam. Meestal weet hij van te voren niet welke opdrachtgever er precies achter de bestelling zit, nu ook niet. Hij doet dus altijd net zo hard zijn best. Maar morgen komt de koning zelf. Hij komt in de werkplaats om alle medewerkers te bedanken voor hun inzet. Zijn nieuwe paleis is af en de koning is erg blij dat al het houtwerk tot in de kleinste details goed is afgewerkt. Zelfs de kozijnen zijn naar zijn wens. Iets waar de koning blij mee is omdat hij een mooie entree belangrijk vindt.

En dus moet alle gereedschap goed worden opgeruimd. Zoals elke dag worden alle stukken gereedschap teruggehangen of gelegd. Nooit geweten dat hij zo belangrijk voor de opdrachtgever is. Nooit geweten dat zijn gereedschap gebruikt mocht worden voor zo iets belangrijks. Het is voor het eerst in zesentwintig jaar, maar toch veel mooier dan grote gebouwen of een kunstig bruggetje.

Als ik denk aan deze timmerman vraag ik mij af hoe ik met mijn talenten omga. Onderhoud ik mijn gereedschap, mijn vaardigheden goed? Behandel ik ze netjes ook als ze even niet gebruikt worden? En ben ik tevreden met de plek die God mij heeft gegeven? Of wil ik het liefst (lucht)kastelen bouwen en alleen belangrijke dingen doen? En ja dan besef ik mij best dat ik gewoon mijn best moet doen voor dat kleine plekje waar ik verantwoordelijk voor ben. En dat is, hoe klein ook, zeer waardevol.

Naar Romeinen 6:13

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s