Applaus

Applaus

Foto: pinterest

Geïrriteerd kijk ik opzij wanneer de mensen in het vliegtuig zich klaarmaken om een applaus te verzorgen. De handen worden vrij gemaakt en gespannen kijkt men uit naar het moment van landen. Dat de landingsbaan nog lang niet in zicht is weten de meesten niet. En ook het besef dat de piloot betaald krijgt voor dat wat hij doet is niet het eerste waar men aan denkt. Ik wel. Al dat geapplaudisseer in een vliegtuig vind ik maar overdreven. Als het nou eens stormde, of als de vlucht nou enorm turbulent geweest is, ok. Maar na een vlucht die zonder enig smetje is verlopen is een applaus wat mij betreft niet nodig. Ik ben niet zo van het overwaarderen van iemand die gewoon doet wat er in zijn of haar taakomschrijving staat. Dan kan ik ook wel elke keer klappen als de kassajuffrouw mij genoeg wisselgeld geeft. Niks voor mij dat ophemelen.

Tot dat moment dat ik de kraamverzorgster leer kennen. U weet wel. Die vrouw die enkele dagen door je huis vliegt en alle klusjes waar jij normaalgesproken een week over doet, in een paar uur voor elkaar krijgt. Hoe goed wij ook ons best doen, de huishouding is nog nooit zo strak op orde geweest. Onze wasmachine weet niet wat hem overkomt met alle wasjes die hem in de maag gesplitst worden. Alle was dat vervolgens trouw worden opgehangen door de dame in het wit. Zodra de was hangt is er geen tijd om te zitten. Ze boent en schrobt het huis helemaal schoon. Enkele overhemden die al een paar weken door ons zijn verwaarloosd en aan de waslijn hangen, worden ineens gestreken en netjes in de kast gehangen. Wat een werklust!
En dan heb ik het nog niet eens gehad over de belangrijkste taak uit haar taakomschrijving. Het verzorgen van moeder en kind. Want terwijl papa zijn middagdutje doet, is zoonlief al weer in bad geweest en heeft moeder de nodige aandacht gekregen. Ook de slapende vader wordt niet vergeten. Zodra ik een voet buiten de slaapkamer zet komt de geur van koffie mij alweer tegemoet. Lang niet gek.

Het allermooiste vind ik de adviezen die we krijgen. Men zegt zo vaak dat er bij de geboorte van een kind geen gebruiksaanwijzing geleverd wordt. Daar zullen we vast nog vaak tegenaan lopen. Maar de gebruiksaanwijzing voor de eerste dagen wordt hier in Nederland weldegelijk meegeleverd in de vorm van een kraamverzorgster. Hoe vaak moeten we voeden? Waar kunnen we bij de verschoning op letten? En hoe staat het met het aantal uurtjes rust dat de kleine man moet hebben? Je kunt het zo gek niet verzinnen of onze tijdelijke huisgenoot weet er een goed antwoord op te geven.

Terwijl ik dit schrijf roept de kleine man om een schone luier. Ik weet wat mij te doen staat, dankzij de uitleg van onze kraamverzorgster. Het dwingt mij wel om te stoppen met schrijven. Jammer, want anders had ik een ode aan de kraamverzorgster geschreven.

Advertenties

10 gedachtes over “Applaus

  1. Myriam zegt:

    Awel zie, dat zij n zo van die dingen waar ik een pietsie jaloers van wordt. Hier in Belgie hadden ze al die jaren geleden geen kraamhulp in de aan bieding, toch niet voor mij; Wat moet dat zalig zijn, zo even verwend worden thuis!!!

    Liked by 1 persoon

  2. elsjeveth zegt:

    Klaterend applaus, zowel voor jou als de kraamhulp. Of andersom. Hoe dan ook, de piloot doet gewoon zijn job net als ik. Ook nog nooit onder applaus mijn kantoor verlaten, een zucht van verlichting die heb ik weleens gehoord. 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s