Discriminatie in de supermarkt

Foto: molenplas.nl

Foto: molenplas.nl

Met angst en beven heb ik mijn pen vast. Het doel van mijn schrijven is het boodschappenlijstje voor de wekelijkse boodschappen. Meestal schrijft mijn vrouw dit wekelijkse stukje proza, maar met de heersende spanningen in het land, wil ik deze keer zelf het lijstje met benodigdheden samenstellen. Niemand mag ook maar het idee krijgen dat wij thuis iets verkeerd doen. Door zelf het lijstje te maken wil ik voorkomen dat we als gezin nagekeken worden. Niemand in de straat mag over ons roddelen. Ik zal het nooit zover laten komen, mij duwen ze niet in een hokje.

De angst is aangewakkerd door de Zwarte Pietdiscussie. Van mij mogen deze mensen gitzwart, poepbruin of knaloranje zijn, maar hoezeer ik hier ook van overtuigd ben, ik durf er niet voor uit te komen. Stel je voor dat mijn mening op het internet terecht komt. Ik kijk wel uit. En nu houd ik in alles rekening met eventuele discriminatie. Mijn doel? Een fijn leven voor vrouw, baby en mijzelf. Geen strijdende partijen voor de deur. Zowel voor als tegenstanders van een uit de hand lopende discussie hebben zich vreselijk misdragen. Laat ze niet bij mijn gezinnetje in de buurt komen. En laat vooral de spiedende ogen van de VN niet in de buurt van mijn gelukkige leventje komen.

Terwijl deze angst mij beheerst, maak ik mijn boodschappenlijstje. Bang voor de zigeuners schrijf ik gehakt op in plaats van de zeer gewaardeerde zigeunerschnitzels. Geen blanke vla voor mij, maar enkel dubbelvla. Ook bij de hagelslag kies ik geen partij maar een mix. Om te voorkomen dat Marianne Thieme van de partij van de dieren zich een mening vormt over ons gezinnetje, gaan de kipsaté en het tijgerbrood van het lijstje af. Slechts volkorenbrood met zoveel mogelijk ingrediënten komen door mijn selectieprocedure. Stel je toch eens voor dat ik iemand beledig of discrimineer.

Tot mijn opluchting hoor ik van mijn vrouw dat de negerzoen al een tijdje niet meer bestaat. Dat maakt mij weer een beetje rustig. Toch gaat er al snel weer een rilling over mijn rug wanneer ik aan het volgende product denk. Ik vind ze zo lekker maar durf ze niet op te schrijven. Want oei, ik heb toch wel geleerd van het verleden? Stel ik zou ze wel opschrijven, dan ga ik zeker te ver. Het woord Jodekoeken komt mijn pen niet uit.

Tot slot noteer ik, om de schijn niet tegen te krijgen, nog even drie verschillende soorten dubbelfris op mijn lijstje. En kies ik uiteraard voor de naturelchips.

Ik hoop dat elke Nederlander mijn voorbeeld volgt. Want let op mijn woorden. Zodra de slag om Zwarte Piet is uitgewoed, is het hek van de spreekwoordelijke dam.

Sterkte met boodschappen doen lieve mensen.

Zwartepietendiscussie

Zwartepietendiscussie

Ja hoor, daar gaan we weer. ’s Avonds om zes uur mag niemand mij meer storen. De aardappeltjes zijn namelijk op temperatuur en de jus ligt er dampend overheen. Een bal gehakt erbij en uiteraard de goedbereide verse groente. Tijd om te eten, maar nog belangrijker: tijd voor het Sinterklaasjournaal. In het te kleine, volgepakte studiootje zit daar Dieuwertje Blok en op de achtergrond is Sinterklaas al op een beeldscherm te zien. Ook al ben ik, volgens mijn paspoort, al lang geen kind meer, het Sinterklaasjournaal gaat niet aan mij voorbij.

Alle avonturen van de stoombootbewoners zuig ik op als een spons die zich volzuigt met water. Het mooiste van alles vind ik de woordgrappen. Een geïnterviewde die woont in de ‘voordevuistweg’ of een ambtenaar die de functie ‘hoofd bijzaken’ bekleedt doet mijn hartje vol verwachting kloppen.
En wat te denken van de opmerking: “Gejongleerd is oud gedaan”. Het Sinterklaasjournaal is voor mij een dagelijks portie cabaret. De vraag is alleen, klopt het wel allemaal wat er gebeurt in het Sinterklaasjournaal? Want helaas, ook in negatieve zin is een woordspeling snel gemaakt. Wat te denken van het feit dat Dieuwertje Blok, voor het blok gezet wordt. Wat gaat het Sinterklaasjournaal doen met de zwartepietendiscussie???

De wereld kijkt mee. Ouders, kinderen, leerkrachten, ministers, rechters en journalisten zitten net als ik met het bord op schoot televisie te kijken. En voor wie het gemist heeft is er elke dag een uitgebreid verslag van het Sinterklaasjournaal te vinden op de nationale nieuwssites. De kleur van de pieten is daarin het meest besproken onderwerp. Omdat de rechters en geleerden het niet eens kunnen worden, is het Sinterklaasjournaal ongewild aangewezen als het geweten van Nederland. Jammer, want op voorhand is al te zeggen dat ze het hoe dan ook verkeerd gaan doen. Ik ben benieuwd.

En weet je wat mij nou het meest interesseert? Wat mij het meest bezig houdt in deze hele soapserie? Ik ben het meest benieuwd naar de naam op mijn lootje. Ik heb gewoon zin om een gedichtje te maken en een fopcadeautje in elkaar te flansen. De pret bij het voorbereiden van pakjesavond en de lol met de woordgrapjes van het Sinterklaasjournaal, dat is voor mij het Sinterklaasfeest. En wat de Zwarte Piet betreft? Daar heb ik ook wel een mening over…